تقریباً کمتر کسی هست که از میان داروهای موجود در بازار، اسم انسولین را نشنیده باشد و نداند که چه گروهی از بیماران به این دارو نیازمندند. اما این واقعیت غیرقابل انکار است که استفاده از انسولین تزریقی، آن هم به‌ طور دایمی، کار سخت و طاقت‌ فرسایی است.

برای بسیاری از مبتلایان به دیابت، استفاده از انسولین به صورت تزریقی، کاری آزاردهنده بوده و اغلب با افزایش وزن و سایر عوارض جانبی همراه است. با توجه به پیشرفت‌های اخیر در علم پزشکی، مبتلایان به بیماری دیابت مشتاقانه منتظر دیدن نسل جدید انسولین‌ها در بازار هستند و این انتظار ممکن است در دهه آینده به پایان برسد.

از سال 1920 تا کنون، تحقیقات پزشکی در زمینه انسولین درمانی به صورت استنشاقی صورت گرفته است.

انسولین استنشاقی به سرعت از طریق ریه‌ها جذب می‌ شود و وارد گردش خون می‌ شود. این ترکیب به دو شکل پودر خشک که به وسیله دستگاه اسپری فعال می‌ شود و یا به شکل قطرات مایع معلق در هوا تحت بررسی است.

در حدود 80 درصد از مبتلایان به دیابت که از داروهای پایین‌ آورنده قند خون یا انسولین تزریقی برای کنترل بیماری شان استفاده می‌ کنند، مصرف انسولین به صورت استنشاقی موجب پیشرفت قابل توجهی در روند كنترل بیماریشان شده است.

تا کنون پیشرفت‌های مهمی در زمینه داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون صورت گرفته است تا حدی که بسیاری از مبتلایان به دیابت را قادر به استفاده از داروهای خوراکی به جای مصرف انسولین تزریقی کرده است. اما پیدایش انسولین به شکل استنشاقی سبب افزایش بیشتر پذیرش دارو در بیماران شده است.

استفاده به موقع و همیشگی داروها، یک مشکل جدی است که پیدا کردن راه ‌حلی برای آن دشوار است. از آنجایی که اغلب مبتلایان به دیابت برای جلوگیری از اضافه شدن وزن ‌شان در تلاشی دایمی با کمک رژیم‌های غذایی و ورزش هستند، اغلب آنها تمایلی برای استفاده از انسولین تزریقی به دلیل ایجاد افزایش وزن ندارند و داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون تنها درمان جایگزینی است که پزشکان می‌ توانند برای بیمارانشان تجویز کنند.

کد; 21
گروه: اخبار عمومی